«جنگ شده، به همه بگویید!» شاهدی عینی از شهر ژانائوزن تلفن کرده بود تا با این کلمات به جهان از رویدادهای خونین دیروز در قزاقستان بگوید.

کارگران، کارمندان بخش عمومی و معلمان روز چهارشنبه، ۹ آذر (۳۰ نوامبر) در اعتراض به تغییرات پیشنهادی دولت بریتانیا در مورد حقوق و سن بازنشستگی در این کشور دست به اعتصاب عمومی زده اند. اعتصابات بین دو تا سه میلیون نفر را در بر می گرفت و حداقل 200 هزار نفر در تظاهرات در بیش از هزار شهر مختلف بریتانیا در آن شرکت کردند. 

"دیگر بس است! ما 99 درصد هستیم!" این احساسِ جوانان شجاعی است که اکنون پلازای آزادی در شهر نیویورک، در چند قدمی وال استریت، را به اشغال درآورده‌اند. این احساس فروخورده‌ی میلیون‌ها نه، میلیاردها نفر در سراسر جهان است. بیکاری بس است! جنگ بس است! فقر بس است! تبعیض بس است!

 فردا، شنبه ۱۷ دسامبر، مصادف با اولین سالگرد انقلاب عرب است. یک سال پیش در چنین روزی محمد بوعزیزی، میوهفروش دورهگرد جوان تونسی، غرق در استیصال و فقر و خشم خود را در شهر سیدی بوزید به آتش کشید. حریق انقلاب که پس از مرگ او در گرفت (اول در جنوب تونس، سپس در سراسر کشور و آنگاه در سراسر جهان عربزبان) به نقطه عطفی در تاریخ بشر بدل گشت.

"این دولت با دولت‌های گذشته تفاوت دارد و فرق اساسی در این است که تلاش نمی کند حاکمیت دوگانه درست کند." - ‪ خامنه‌ای در مورد دولت احمدی‌نژاد

از مهم‌ترین پیش‌شرایطی که به دولت‌های دیکتاتوری اجازه می‌دهد حکومت خود بر جامعه را تحمیل کنند و مردم را کنترل و سرکوب کنند٬ وجود نوعی یکدستی در هیئت حاکمه است. این «یکدستی» البته به معنای عدم وجود دار و دسته‌های مختلف و تضاد منافع آن‌ها نیست که به معنی نوعی ائتلاف است که باعث می‌شود دار و دسته‌های مختلف سرمایه‌داران و حکام نوعی نظام مشخص و تقسیم قدرت را بپذیرند و با سرکوب مشترک مخالفین، بقای نظامی را تضمین کنند که در آخر به نفع همه‌شان است. «قانون اساسی»های این نظام‌های دیکتاتوری هم چیزی نیست به جز آتش‌بس و معاهده‌ای بین این دار و دسته‌ها که برای مدتی معین دعواهای بین خود را فرعی می‌کنند تا نظامی واحد بسازند (و البته این معاهده باید به نوعی مورد پذیرش بخش قابل توجهی از مردم هم باشد). جمهوری اسلامی بر پایه چنین «اتحادی» در بالا بود که موفق شد خود را با سرکوب و کشتار گسترده انقلابیون و مردم استوار کند و سال‌های سیاه دهه‌ی ۶۰ را پشت سر بگذارد.

زنجیره ای از انقلابات از اواخر سال گذشته میلادی در کشورهای عربی آغاز شد و اثر شگرفی بر فضای عمومی سیاسی در کل دنیا گذاشت. تا جایی که تداوم آنرا در کشورهایی نظیر اسپانیا و اسرائیل نیز شاهد بوده ایم. این انقلابات که به قولی "جشن توده ها" هستند برای هر مارکسیست و هر انقلابی که به دنبال ساختن دنیایی بهتر برای انسانهاست در ضمن دانشگاهی پر از درس به شمار می‌روند.

نشریه طمبارزه بقاتی 8 را تقدیم حضورتان می‌کنیم. این نشریه که توسط گروهی از کمونیست‌های عموما جوان ایرانی منتشر می شود می‌کوشد صدای مارکسیستی کارگران و جوانانِ ایران باشد و برای تقویت کل جنبش انقلابی و خصوصا بخش کمونیستی آن بکوشد.

نشریه مبارزه طبقاتی 7 را تقدیم حضورتان می‌کنیم. این نشریه که توسط گروهی از کمونیست‌های عموما جوان ایرانی منتشر می شود می‌کوشد صدای مارکسیستی کارگران و جوانانِ ایران باشد و برای تقویت کل جنبش انقلابی و خصوصا بخش کمونیستی آن بکوشد.

نشریه مبارزه طبقاتی 5 را تقدیم حضورتان می‌کنیم. این نشریه که توسط گروهی از کمونیست‌های عموما جوان ایرانی منتشر می شود می‌کوشد صدای مارکسیستی کارگران و جوانانِ ایران باشد و برای تقویت کل جنبش انقلابی و خصوصا بخش کمونیستی آن بکوشد